Peri-Anale Fistel

 

Het onderstaande stuk is geschreven door Tatjana Kartouw, een van onze leden, die met een van haar honden met deze Peri-Anale Fistel te maken heeft gehad.
Bron m.u.v. de kosten: diergeneeskundigcentrum.nl

Het is ergens begin juli dat ik na het werk met Maiko en Sekei ga wandelen. Beide honden trekken lekker een sprintje en snuffelen wat rond. Wanneer Maiko zich ergens in de bosjes verstopt om zijn ontlasting te doen hoor ik hem vreemd kreunen. Samen met Linda gaan we er op een drafje heen, want hey, dat doet ie anders nooit. We kijken eens naar zijn ontlasting, maar daar lijkt niets gek aan. Misschien gewoon een harde keutel. Bij een wandeling voor het slapen gaan weer, gekreun, hoe kan dat nou toch? We besluiten dat als hij er morgen nog last van heeft, we langs de dierenarts gaan. Nu is het zo dat Maiko al redelijk wat problemen heeft, HD- ED en gastritis, hij is ons zorgenkindje.

De volgende ochtend is het niet anders, weer gekreun, maar nu zie ik ook dat er een soort van grijs vlies om het einde van zijn ontlasting zit. Gauw een foto gemaakt, zodat we deze aan de dierenarts kunnen laten zien. ’s Middags wordt Maiko door de dierenarts nagekeken en wordt er rectaal gevoeld of er iets met zijn prostaat is. Alle symptomen tot zover lijken op prostaatproblemen. Met de nodige medicijnen weer naar huis en we beginnen vol goede moed aan de behandeling. Na 4 dagen lijkt hij zich een stuk beter te voelen, en ontlasten gaat weer als vanouds, maar toch likt hij erg veel rond z’n staart en anus. We tillen zijn staart omhoog en zien daar, tot onze verbazing, een gat naast zijn anus. We denken beide direct aan een geknapt anaalklierabces, en hangen gelijk weer met de dierenarts aan de telefoon. Een half uur later zijn we op de praktijk en de dierenarts lijkt het met ons eens te zijn. Er wordt een antibioticakuur voorgeschreven.

De antibiotica wordt keurig op tijd gegeven en het lijkt wat op te knappen. Maiko wordt goed in de gaten gehouden en we moeten dan ook regelmatig op controle. Maar toch, de kuur is afgelopen, de wond is nog niet dicht, en het hele gezeur begint opnieuw. Likken aan de achterkant, kreunen bij het ontlasten… Wat kan het toch zijn! Toch maar weer een antibioticazalf meegekregen en smeren. Dit lijkt de oplossing ook niet te zijn.

Een van de dierenartsen opperde dat het wel eens ‘peri-anale fistel’ zou kunnen zijn. Gezien het feit dat de antibiotica wel wat deed voor de wond, krijgt Maiko opnieuw een antibioticakuur, en aanvullend ‘Sporimune’, wat veelal goed resultaat geeft bij honden met een perianale fistel. Let wel, we zijn nu al een week of 8 aan het dokteren. De antibioticakuur duurt 35 dagen, de Sporimune moet 2 weken hoog gedoseerd worden en vervolgens, na controle, naar een lagere dosering. Dus na 2 weken gaan wij braaf op controle. Het gapende gat, wat eerst zo’n 1,5 cm in doorsnede was, is nu een brede spleet geworden. De Sporimune kan afgebouwd worden naar een lagere dosering en na 2 weken zouden we weer op controle moeten. Maiko liet al die tijd zijn wond keurig met rust, maar na 4 dagen de lage dosering te hebben gegeven begint hij toch weer te likken. Wéér naar de dierenarts, en toch maar weer naar de hoge dosering en dan na 2 weken op controle. Dit gaat goed, de wond sluit zich nog iets verder en na controle bouwen we weer af. En je raad het al, hij begint weer met likken. Nu telefonisch contact gehad met de dierenarts en ze raadt ons aan om hem weer op de hoge dosering te zetten, met einde van de week controle. Daar lijkt het erop dat de wond is gestopt met genezen. Maar het is nog niet dicht, wat nu?! We krijgen een honingzalf mee die in de wond gebracht moet worden om de wond wat te prikkelen en de genezing te stimuleren. Maiko laat het allemaal maar gelaten toe.

Nu zitten wij bij een grote praktijk, met meerdere locaties, en dus ook meerdere dierenartsen. We weten het met dit geval tussen 2 dierenartsen te houden. Helaas blijkt de communicatie niet altijd even goed te zijn. Een van deze dierenartsen had Maiko al een humane zalf tegen peri-anale fistels voorgeschreven. Dit is niet aan ons doorgegeven, noch aan de andere dierenarts. Deze zalf hebben we dan ook pas sinds half november in gebruik.

Dit hele verhaal lijkt misschien nergens naartoe te gaan, en u als lezer vraagt zich misschien af waarom zo’n heel stuk over de belevenis van een eigenaar met een hond die last heeft van peri-anale fistels. We begonnen hiermee in juli, begin juli, wel te verstaan, en op het moment dat ik dit schrijf is het half november. Maiko is nog niet van zijn problemen af, en maandag moet hij weer naar de dierenarts voor controle en hoe nu verder. Enerzijds neem ik de dierenartsen kwalijk dat er niet gelijk de juiste diagnose is gesteld, anderzijds begrijp ik de behandelingen die we vooraf hebben gedaan. Ik ben zelf afgestudeerd als dierenartsassistent, en ik zou ook niet als eerst op een peri-anale fistel zijn gekomen. Ik hoop natuurlijk dat u als lezer deze aandoening nooit zal treffen bij uw hond. Maar mocht het toch zo zijn, dat u de symptomen dan gelijk herkend en ook de peri-anale fistel oppert bij uw dierenarts, wanneer u deze bezoekt.

Peri-anale fistels zijn het best te behandelen, wanneer ze gelijk worden aangepakt. Hoe vroeger ze opgemerkt worden, hoe beter. Bij ons was dit pas na een week of 8, en het lijkt er op dit moment nog niet op dat het zal genezen. Mijn doel, met dit stuk is u als lezer te waarschuwen. Het kan bij alle hondenrassen voorkomen, maar bij de Duitse herder het allermeest. Het komt vaker dan eens voor, dat een hond geëuthanaseerd wordt omdat de behandeling niet tijdig aanslaat, het te laat opgemerkt wordt, of dat de kosten niet meer te overzien zijn.

Daarom hieronder een stuk over wat precies de peri-anale fistel is, wat de symptomen zijn en welke behandeling er voor kan worden ingezet.

Wat is een peri-anale fistel? Een peri-anale fistel is een chronische- en zich uitbreidende beschadiging die rond de anus voorkomt. Het zijn vaak diepe zweren waaruit ontstekingsvocht kan lekken en waarbij soms het slijmvlies van de anus en endeldarm betrokken is. In principe kunnen alle hondenrassen peri-anale fistels krijgen, maar wordt het meest bij Duitse herders gezien.
Symptomen? De volgende symptomen kunnen waargenomen worden: · Likken en bijten rond de anus ten gevolge van pijn en irritatie · Meer aandrang om zich te ontlasten · Ontlasten zelf gaat moeizamer · Obstipatie of moeilijke stoelgang · Bloed op de ontlasting.
Bij het onderzoeken van het gebied rondom de anus kan men het volgende aantreffen: · Ontstoken ‘gaten’ (fistels) rond de anus · Rode en geïrriteerde huid rond de anus · Bloederige- en/of pussige afscheiding.
Hoe ontstaan peri-anale fistels? De daadwerkelijke oorzaak is niet bekend. Over het algemeen wordt aangenomen dat een immuniteitsprobleem de belangrijkste oorzaak is en waarbij de bacteriele infectie een bijkomend, maar secundair probleem is. Chronische anaalklierontsteking en ontstekingen van de talgkliertjes rond de anus worden eveneens genoemd als bijkomende oorzaak. Vaak ontwikkelen de fistels bij honden van middelbare leeftijd (5-7 jaar).
Hoe wordt de diagnose gesteld? De diagnose wordt gesteld op basis van het klinisch beeld en de historie van de klachten. Hierdoor wordt een waarschijnlijkheidsdiagnose gesteld.
De behandeling? Peri-anale fistels kunnen worden behandeld met medicijnen, door middel van een operatie of een combinatie van beiden. De keuze voor een bepaalde behandeling wordt onder andere gemaakt op basis van de ernst en de uitgebreidheid van de processen. Opereren is in de meeste gevallen een lastige klus (grote kans op incontinentie) en vaker wordt gekozen voor een medicamenteuze therapie met antibiotica en/of cyclosporines (Sporimune).
Kosten? Naast alle consulten die men elke keer moet betalen zijn de medicijnen ook erg kostbaar. Een 35 daagse antibioticakuur (breed spectrum) kost al gauw €170,-, een fles Sporimune zo’n €80,- en daar kan je ongeveer 2 weken mee doen. En dan nog maar niet te spreken over de zalfjes. De gemiddelde dierenarts rekent ‘iets’ voor het uitschrijven van een humaan recept. In ons geval was dat €15,- en dan bij de apotheek nog eens €35 voor de zalf, waar ook ongeveer 2 weken mee gedaan kan worden